Milli Mars anaforisi

Hem ninni hem kalk borusu: Milli marşlar ve söyledikleri

Ülkelerin isimlerini, doğan bir çocuğa konulan isimlere benzetirsek, ülkelerin milli marşlarını devletlerin kulağına okunan ezanlar gibi algılayabiliriz. Ülkeler isimleri ile olduğu kadar, bayrakları ve kültürleri ile de birbirlerinden ayrılmaktalar ve milli marşlar bir ulusun kendini ifade etme, kendisini oluşturan değerleri diğerlerine haykırma çabasından başka bir şey değil. Bu haykırış notalarla, üzerinde uzlaşılan bir beste ve güfte ile vücut bulduğunda ortaya bir ‘şarkı’ çıkmakta; adına milli marş dediğimiz şey… Korosu halk, millet ya da tercihe göre ulus olan, neşeyi ve kederi dile getirmesi itibarıyla benliklerin ve belleklerin dışavurumu olan bir şarkı… Milli şarkılar, uğrunda feda edebileceğimiz canlardan bahseder, çokça lirik ve destansı olması âdettendir.“Marş”, Fransızca “marche” kelimesinden geliyor ve aslında ritmi, yürüyen bir kimsenin veya topluluğun adımlarını hatırlatan müzik parçası anlamına tekabül ediyor. Oysa marşın yaşayan yüzünde genelde ‘put gibi dikilmiş’ insanlar söz konusu. Marş duyulduğu anda sabit şekilde ve saygı üzre durulması gerekmekte. Fakat bu türden paradokslardan daha önemli olanı, bu ‘can siperâne’ sözlerde gizlenen ulusların kimliğini, kendini anlamlandırma çabasını keşfe çıkmak!.. Hiç merak ettiniz mi? Az gelişmiş ülkeler kendisini nasıl sunar? Çok gelişmiş ülkeler hangi hayalleri görür? Doğrusu biz merak ettik ve bulgularımızı naçizane tespitlerimize ekleyip, masanıza getirdik.